Z kim i w jaki sposób współpracuje Logopeda?

Czy logopeda w swojej praktyce zawodowej jest samodzielny? Tak, o ile funkcje i procesy, nad którymi pracuje nie znajdują swojej przyczyny w innych dziedzinach, naczęściej medycynie. Jeśli tak się dzieje niezbędna staje się współpraca m.in. z:

LARYNGOLOGIEM w przypadku:

– Przerostu migdałków podniebiennych, migdałka językowego i trzeciego migdałka
– Oceny wędzidełek: językowego, wargi górnej, wargi dolnej
– Chorób związanych z uszami, gardłem, krtanią, nosem,
– Płynu w uszach
– Nowotworów głowy i szyi
– Występowania zaburzeń zmysłów: smaku, węchu, słuchu, równowagi

NEUROLOGIEM w przypadku:

– pacjentów z uszkodzeniem mózgu w wyniku udaru, urazu, upadku, wypadku komunikacyjnego
– Pacjentów z chorobami neurodegeneracyjnymi jak ch. Parkinsona, czy ch. Alzheimera
– Pacjentów z chorobami genetycznymi

FONIATRĄ w przypadku:

zaobserwowania trudności z
– wytwarzaniem głosu, zmiany jego skali, tonu
– Występowania męczliwości podczas mówienia, skrócenia czasu fonacji
– Chrypki i odchrząkiwania
– Zaników głosu
– Uczucia „przeszkody w gardle”
– Chorób zawodowych związanych z przeciążeniem narządu głosu
– Nowotworów w obszarze głowy i szyi

ORTODONTĄ w przypadku:

– wad zgryzu, leczenia ortodontycznego
– Oceny funkcjonowania stawu skroniowo-żuchwowego
– Oceny wędzidełka podjęzykowego

STOMATOLOGIEM w przypadku:

– oceny stanu uzębienia i oceny budowy jamy ustnej

CHIRURGIEM SZCZĘKOWYM w przypadku:

– oceny budowy jamy ustnej
– Zabiegów chirurgicznych, (z perspektywy logopedycznej) najczęściej frenulektomii, frenulotomii i frenuloplastyki

FIZJOTERAPEUTĄ w przypadku:

– oceny i pracy nad zaburzonym napięciem mięśniowym pacjenta (najczęściej w obszarze twarzy i szyi, ale również np. brzucha)
– Mózgowego porażenia dziecięcego, Zespołu Downa, Choroby Parkinsona, zaburzeń ruchowych powstałych po przebytym udarze mózgu oraz innych chorobach, które osłabiają, dyskoordynują, zaburzają prawidłowe funkcjonowanie układu ruchowego

AUDIOLOGIEM w przypadku:
– podejrzeń lub pewności występujących u pacjenta zaburzeń słuchu

PSYCHOLOGIEM w przypadku:
– Oceny stanu funkcjonowania stanu emocjonalnego, społecznego, poznawczego pacjenta
– Występującej niepełnosprawności intelektualnej (w każdym stopniu`)
– trudności emocjonalnych mających wpływ na komunikację
– zaburzeń spektrum autyzmu
– Wprowadzenia dialogu terapeutycznego z rodzicem/opiekunem

TERAPEUTĄ INTEGRACJI SENSORYCZNEJ w przypadku:
– zaburzonych sfer odbioru zmysłowego (np. nadwrażliwości)
– trudności z planowaniem ruchów
– nadmiernej ruchliwości, w konsekwencji czego obserwuje się zaburzenia
– koncentracji uwagi na zadaniach

ORTOPEDĄ w przypadku:
– wady postawy, która może mieć wpływ na właściwą wymowę

Ale… możemy zaproponować również wizyty u psychiatry, osteopaty, okulisty, ortoptyka, terapeuty karmienia, pedagoga lub innych specjalistów, żeby znaleźć pierwotną przyczynę zaburzeń, która określi kierunek naszych dalszych działań. Nie znaczy to jednak, że przed wizytą u innych specjalistów mamy zostawić pacjenta bez ćwiczeń, bez informacji i bez opieki. Zawsze powinien wygrywać zdrowy rozsądek.

WŁAŚCIWA DIAGNOZA TO FUNDAMENT TERAPII.

Bez znalezienia przyczyny (lub przyczyn) wady wymowy, występujących zaburzeń mowy i komunikacji, nieprawidłowej pozycji spoczynkowej języka, zaburzeń oddychania, czy informacji o chorobie będziemy stąpać „po omacku”, co w efekcie może nie dać żadnego efektu terapeutycznego.

Na pacjenta trzeba patrzeć kompleksowo! 🙂

Drodzy rodzice, jeśli logopeda Was gdzieś wysyła, to nie znaczy, że ma tylko taki kaprys. 🙂

Drodzy logopedzi, jeśli macie wątpliwości, zastrzeżenia, podejrzenia – nie zwlekajcie z poinformowaniem rodzica/opiekuna/samego pacjenta o konieczności skonsultowania się z innym specjalistą. 🙂

Poniżej wklejka do kalendarza, czy wkładka do szuflady (zależy jak ją potraktujecie) z kontaktami do Waszych polecanych specjalistów. 🙂
Dzięki niej łatwiej będzie Wam znaleźć nazwisko, numer czy adres nawet w trakcie rozmowy z rodzicem/opiekunem/pacjentem. Dobrego korzystania!